„Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Było bowiem wielu, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami? Jezus usłyszał to i rzekł do nich: Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników.” (Ewangelia Marka 2:15-17)

poniedziałek, 19 grudnia 2011

Inkarnacja

Bóg się rodzi, moc truchleje, Pan niebiosów obnażony.
Ogień krzepnie, blask ciemnieje, Ma granice Nieskończony:
Wzgardzony okryty chwałą, Śmiertelny Król nad wiekami?
A Słowo ciałem się stało, i mieszkało między nami.

Że co? No tak, większość z nas słyszała o słowie „inkarnacja” lub „reinkarnacja” jeśli chodzi o światopogląd Hinduizmu, jednak słowo „inkarnacja” zawiera w sobie arsenał przesłania największego Daru dla ludzkości, a mianowicie wcielenie Boga. Słowo „inkarnacja” z Łaciny dosłownie znaczy „w ciele” to znaczy że Bóg stał się człowiekiem! Na codzień nie zastanawiamy się nad tym cudem, jednak jest on bardzo ważny jeśli chodzi o Nas i całe stworzenie. Jestem przekonany że jeśli poświęcimy chwile czasu w medytacji nad tym że Bóg stał się człowiekiem a by Nas zbawić od grzechu, piekła i szatna, gwarantuję wam że te Święta Bożego narodzenia będą dla was o wiele cenniejsze i wspanialsze! A więc czym jest inkarnacja?

Bóg w ciele, Bóg który stworzył nas i cały wszechświat stał się jednym z nas. Ewangelia Jana 1:14 opisuje to w ten sposób, „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.” Jak wiemy tym Słowem jest sam Bóg, Jezus Chrystus, druga osoba Trójcy Świętej. Może się pytasz, „my to przecież wiemy, rozumiemy że Jezus jest Bogiem i że przyjął na siebie ciało.” Ale czy zastanawiałeś się nad tym? Ten który nas stworzył stał się stworzeniem, jednym z nas. Ten który potrafił być wszędzie w jednej chwili został ograniczony do jednego miejsca w ciele. Ten który nigdy nie łakną ani nie pragną stał się głodny i spragniony. Ten który nigdy nie musiał chodzić do toalety i spać, teraz musi spać i musi chodzić do toalety. Ten który miał wszystko i był wszystkim stał się niczym. Ten który nie czół bólu i cierpienia teraz czóje ból. Ten który był nieśmiertelny teraz umiera. Ten który siedział na tronie w niebie , teraz wylądował w żłobie.

Inkarnajca. Jezus musiał stać się jednym z nas aby nas wykupić z naszych grzechów ponieważ to my ludzie zgrzeszyliśmy, oraz aby wypełnić proroctwa (Genesis 3:15, Ew. Mateusza 1:21, List do Galacjan 4:4, List do Hebrajczyków 2:14-18, Księga Izajasza 7:14). Bóg dał nam zbawienie które narodziło się w tym upadłum świecie i było poddane ograniczeniom, tak jak każdy z nas, Jezus w 100% stał się człowiekiem! Jednak w 100% też jest Bogiem dlatego może nas zbawić na wieki! Pozostając tym kim zawsze był (Bogiem) stał się tym czym nigdy wcześniej nie był (człowiekiem).

Jezus nie narodził się po to aby pokazać nam lepszą drogę lub aby być super nauczycielem czy prorokiem. Jezus nie narodził się aby spróbować nas uratować, nie, On narodził się pod opieką Bożej kontroli aby na 100% nas wykupić z naszych grzechów, On narodził się po to aby umrzeć za nasze grzechy! Jego miejscem narodzin był żłobeg, jego celem był krzyż a zwycięstwem rezurekcja! Tak, Jezus jest Barankiem Bożym który gładzi grzechy świata, Bóg dał nam Baranka! Jeśli można było by się samemu zbawić to Bóg nie dał by nam Chrystusa jednak nasz stan jest o wiele gorszy niż myślimy, potrzebujemy pomocy od kogoś innego, potrzebujemy Jezusa. Nie zmarnuj tych Świąt Bożego Narodzenia, one będą miały tylko sens w tedy kiedy zwrócisz oczy na Jezusa...

Pozwólcie że zakończę ten artykół resztą tej wspaniałej Polskiej kolędy „Bóg się rodzi” która w spaniały sposób opisuje inkarnacje Boga:

Cóż masz, niebo nad ziemiany?
Bóg porzucił szczęście swoje,
Wszedł między lud ukochany,
Dzieląc z nim trudy i znoje,
Niemało cierpiał, niemało,
Żeśmy byli winni sami,
A Słowo ciałem się stało,
i mieszkało między nami.

W nędznej szopie urodzony,
Żłób Mu za kolebkę dano!
Cóż jest, czym był otoczony?
Bydło, pasterze i siano.
Ubodzy, was to spotkało,
Witać Go przed bogaczami,
A Słowo ciałem się stało,
i mieszkało między nami.

Potem i króle widziani,
Cisną się między prostotą,
Niosąc dary Panu w dani:
Mirrę, kadzidło i złoto.
Bóstwo to razem zmieszało,
Z wieśniaczymi ofiarami,
A Słowo ciałem się stało
i mieszkało między nami.

Podnieś rękę, Boże Dziecię,
Błogosław ojczyznę miłą,
W dobrych radach, dobrym bycie,
Wspieraj jej siłę swą siłą,
Dom nasz i majętność całą,
i wszystkie wioski z miastami,
A Słowo ciałem się stało,
i mieszkało między nami.

0 comments:

Prześlij komentarz